Gul yasadi zargar oltindan,
Barglar yo‘ndi zabarjadlardan,
Gulbargiga qo‘ydi dur shabnam,
Isin terdi aqiq qandlardan.
Sheʼrlarim
Shoirlar nima uchun sheʼr yozishlarini bilmadimu, lekin ilhom parisi kaminani yod etib, yuragimda allanechuk cheksizlik his qilganimda bir necha satr qoralashga jazm etaman.Chunki aynan mana shu cheksizlik menga yuragim izlagan cheksiz ozodlik his tuyg‘usini hadya etadi.
Ko‘z yoshimni artib qora bo‘ldi bulutlar,
Hasratlarim changlariga aksa urarlar.
Yuragimning parchasidek do‘lga aylanib,
Tuproqlarga qorishgancha yakson turarlar.
18 Yanvar, 2018 yil manzilga yeta olmagan 52 musofir yurtdoshlarim xotirasiga bag‘ishlanadi.
2018 yil 18 yanvar kuni Qozog‘istonning Aqto‘be viloyati Irgiz tumanida salonidagi 52 yo‘lovchisi bilan avtobus yonib ketdi. Bu fojiani, bu yo‘qotishni tasavvur qilishning o‘zi dahshatli, og‘riqli edi. Yuraklar zirqiradi, alamlar tilka pora qildi, ilojsizlik, taqdir, qismat oldida noiloj qoldi insonlar. Bu barcha uchun og‘ir sinov bo‘ldi. Manzilga yeta olmagan 52 musofir yurtdoshlarimning oxirati obod bo‘lsin.
Musulmonsan gar musofir bo‘lsang dedi.
Ota-onam, yorni tashlab yurtlar kezdim.
Yarashadi “Mers”lar minib yursang dedi,
Topganimda sog‘inch emas, nafsni sezdim.
Zarari ham, foydasi ham yo‘q insondan zararliroq, foydasizroq inson bo‘lmaydi.
Befarqlik qalbimning kasali,
Yuqadi, ogohroq yuringlar.
Tegmasam ko‘p xursand bo‘lmasdan
Baʼzida turtib ham turinglar.
Yuragimga ishq solmadi xilqatlaring,
Aqli hushim lol qilmadi xislatlaring,
Allohimdek yor bo‘lmadi hazratlaring,
Ey Hindiston, men sog‘indim O‘zbegimni.
Tushunmadi meni insonlar! Ular dohiy, men esa manqurt,
Tushunmadi meni muhabbat! Vafo ketdi, qoldi bir beburd.
Tushunmadi mening yuragim, olov o‘chdi, qolmay hatto dud,
Hatto ajal yo‘qlamas bo‘lib, tosh yurakli bemehr qoldi.
Hayot go‘zal, ko‘rolsang uni
Yo‘qdir undan go‘zalroq malak.
Kamlik qilar orzu va tilak
Yana mehr, qalb ko‘zi kerak.
Yurtimizning iftixori, polvonlari o‘zingiz,
Vatanimning sardorlari, xoqonlari o‘zingiz,
Gulzor yurtning bog‘boni-yu, dehqonlari o‘zingiz,
O‘zbegimning yigitlari, sizga bayram muborak!
O‘zbekiston posbonlari, sizga bayram muborak!
(Shoir Muhammad Yusufni eslab)
Alloh dardni berib shoirga
Taqdiriga yozib qo‘yarmish:
Qachon dardin sheʼr qila olsa
Shundagina shoir o‘larmish.
Bir kun kelib sevib qoladi:
Yor vaslidan mast bo‘lar ko‘ngil,
Har amalda bir izhori dil,
Hijron-asr, visol bir fasl.
Tiriklarga qo‘yilmas haykal.
Bu hammaga ayon haqiqat.
Mayli denglar meni notavon,
Bir narsaga hayronman faqat:
Janglarda besabab nobud bo‘lgan go‘daklar xotirasiga bag‘ishlanadi...
Yig‘lama bolajon, senga o‘q otgan
O‘sha it, ifloslar javob oladi.
Ko‘zingni yosh qilgan yovuz maxluqlar
O‘zlari tanasiz, boshsiz qoladi.
Tong sahar yoyibsan yana dasturxon.
Chimchilab uyg‘otding.
Shirin bir ozor.
Titrayman:
Bag‘ringdan qo‘ymaysan hamon.
Yorimni sog‘indim.
Yo‘l ber oppoq qor.