Yoqimli sheʼr. O‘zim yozdim. O‘zimga.
Sheʼr yo‘g‘ida bir o‘qishga yaroqli.
Mazza qildim! Tasanno har so‘zimga!
O‘qiyapman qayta qayta. Maroqli.
Donishmandlik bizga hayot so‘qmoqlarida ulug‘ saodatni hozirlab inʼom etuvchi vositadir. Abu Ali ibn Sino.
Sukunat,
kechirgin,
Buzdim tinchingni.
Axir men tirikman!
Yuragim duk-duk.
Na qilay?!
O‘ylayman, xayollar shovqin:
Sen esa jimjitlik,
Sukunat buyuk!
Bir beshikka siqqan joning
Bugun sig‘mas keng dunyoga.
Ikki dunyo.
Biri unut.
Bir siynaga to‘ygan nafsing
Bugun to‘ymas. Ko‘zing to‘ymas.
Boring chala.
Boraring but.
Sabrim, kosang to‘lmay turib to‘kar edim,
Zumda portlab so‘ng tubingga cho‘kar edim,
Aql bo‘lsang yosh boladek so‘kar edim,
Sabr qilgan sabrim, yana bir oz chida.
Dunyoni suv bosdi. Hamma yoqda suv.
Zamindek tog‘ora to‘la baliqlar.
Bo‘ron yo‘q, qulashar bo‘ron qushlari,
Yomg‘ir yo‘q, cho‘kishar bir bir qayiqlar.
Onasin isini olgan go‘dakdek
Entikib yashayman! Chamansan Vatan!
Ey, rayhon islari ufurgan diyor,
Bag‘ringga bos meni! Onamsan Vatan!
Ilhom parilari ranjidim sizdan,
Malaklar oldiga ketaman endi,
Siz aytgan ertaklar yolg‘onlaridan
Ularga xonishlar etaman endi.
Jon notinch, rux behol, ishonch bezovta,
Mehrning umidi so‘ngan batamom.
Muhabbat bosh qo‘ygan sovuq ko‘ksimga:
Ey razil niyatlar, salom, assalom!
Sen xudbin emassan, qaysar emassan.
Ko‘nib “Xo‘p” deysanu, lek “Yo‘q” demassan.
Na azim chinorsan, na biror xassan,
O‘zing bilib o‘z ishingni qilsang yoqmaysan.
Aytardim: “Ishingiz bo‘lmasin,
Ishimga burningiz tiqmang siz!”
Adashgan ekanman, angladim,
Odamlar, siz menga keraksiz!
Men yig‘lay boshlasam ovutolmaysiz,
Menda ham sizlardek bir dunyo g‘am bor.
Siz topa olmagan davo menda yo‘q,
Menda siz qoldirgan dunyo, bir kam bor.
Eshitganman. Kimdir aytgan, kimdir o‘rgatgan:
Oq sheʼr degan sheʼr bo‘larmish. Erkin va ozod.
Unda na qofiya, na vazn xokim.
Na biror qoida to‘xtatolmasmish.
Yigitlar ham aytar, ham qaytar degan,
Zo‘rni deb g‘o‘rlarni oshini yegan,
Uyidan och ketib, qorni to‘q kelgan
Yigitlar, hayf sizga, yigitman demang.
Men yolg‘iz qolmadim aro yo‘llarda,
Kimsasiz cho‘llarda bo‘ldim hamrohim.
Yulduzsiz tunlarda dardlarim tinglab,
Tasalli beroldim, ketdi firoqim.
Sahifamda zerikib qolmang!
-
1984-yilning 22-avgustida Farg‘ona viloyati Toshloq tumanida tavallud topgan. Tumandagi o‘rta maktabni tamomlab, Marg‘ilon Milliy Xunarmandchilik Litseyiga o‘qishga qabul qilingan. Ijod namunalari «Marg‘ilon gulshani», «Farg‘ona tomonlarda» kabi to‘plamlarga kiritilgan.
-
Abdul Boqiy (Kenjaboyev Abdulboqi Urayimjon o‘g‘li) – 1978-yilning 15-aprelida Namangan viloyatining Chortoq shahrida tavallud topgan.
Adabiy faoliyati mobaynida nafaqat anʼanaviy uslubda, balki Modern, xususan, Neo modern, Metamodern uslublarida nazm va nasrda ijod qiladi. -
(Hamkasbimga hazil)
Ul yigitkim bir jahon, bu zamon bir donadur,
Yo‘q demakim ko‘rkini, har sifat nishonadur.Bir Umar farzandi ul, kindik qoni Namangon,
Makon bo‘ldi Andijon-kim, tahsili Farg‘onadur. -
Yoqimli sheʼr. O‘zim yozdim. O‘zimga.
Sheʼr yo‘g‘ida bir o‘qishga yaroqli.
Mazza qildim! Tasanno har so‘zimga!
O‘qiyapman qayta qayta. Maroqli. -
Fido bo‘ldi bir oshiqning hurlik oni to‘yxonada,
Bir gul yuzli barno kutar bo‘ldi uni ostonada.Ahli yori o‘ynab kular oshiq ko‘nglin olmoq bo‘lib,
Ammo oshiq ko‘ngli to‘yda emas balki durdonada. -
Kirib kelar yangi yil, hayit eshik qoqmoqda,
Bizning dono Matmusa kassa tomon boqmoqda.Ishlar joyi tayindir, maoshidan ko‘ngli to‘q,
Bor boyligi kartada, cho‘ntagida tiyin yo‘q.
Kutib o‘tar kun sayin, ishga kelar maosh deb,
Axir bir kun tugaydi, yotaversa karta yeb.