Tong saharda onam ruxi alla aytib uyg‘otdi!
Qizalog‘im sahar turdi.
Yalla aytib uyg‘otdi!
“Tug‘ilgan kun muborak!” deb quyosh qaytib uyg‘otdi!
Rahmat olam, do‘stu yorlar, menga quvonch tug‘ildi!
Do‘stimki, dushmanimga do‘stlik qilarkan, uni men do‘st hisoblamayman. Zaharga qo‘shilgan shakardan ehtiyot bo‘l. Abu Ali ibn Sino.
Bor, qizimdan xabar ol quyosh,
Tunda mijja qoqmay chiqdi oy.
Yig‘laganmish “Sog‘indim” deya,
Uyg‘ongandir qizim hoynahoy.
Kel bahorim, kelaqol,
Endi mening onam yo‘q.
Boshimga do‘l yog‘dirsang
Endi mening otam yo‘q.
Onajon... Bunchalar bag‘ritosh eding?
Bunchalar mehringni qizg‘onding mendan?
Bolam yosh, bor haqdan qo‘rqmasin deya,
Olisda jon berding. Xafaman sendan.
- Ona qizim, momo qizim, yig‘lamasdan
Qani ayting: “Oq yo‘l dada!” - ayting qizim.
Sizga katta bir qo‘g‘irchoq olib kelay,
Ergashmasdan ostonadan qayting qizim!
- Dada, menga archa olib keling, - dedi,
O‘yinchoqlar yasab qo‘ydim novdasiga,
Zarrin kokil qirqdim o‘zim zar qog‘ozdan,
Joy qoldirdim chiroqchalar shodasiga...
Qizim yoshi o‘n beshga to‘ldi.
“Erkalatmang” - deydi onasi.
Qo‘g‘irchog‘i bir chetda qolib,
Sirdosh endi amma, xolasi.
Hay hay o‘lan jon o‘lan, kelin bo‘lar yor-yor,
O‘z uyidan o‘zgaga ko‘chib kelar yor-yor.
Baxti qo‘nib boshiga, quvonchdan ko‘z yoshiga,
Otasini yig‘latib uydan ketar yor-yor.
Qo‘shiqdan...
Siniq ko‘nglim o‘ksib ketdi. Mehrim o‘ldi.
To‘lib ketdi bu paymona. Zavqim so‘ldi.
Umidlarim, orzularim nima bo‘ldi?
Tushlarimda javobini bergin Ona!
Alla aytib uxlatarding, ko‘nmas edim...
Endi esa allalarga zorman ONA...
Yalla aytib uyg‘otarding, ko‘nmas edim...
Sensiz meros yallalarga torman ONA...
Bir kun ota, bir kun ona bo‘lsak ehtimol,
Bir kun bizni yo‘qlamasa farzandlarimiz,
O‘shal kunlar bizlar bir oz ranjisak agar,
O‘z otamiz, o‘z onamiz eslarmikanmiz?
Yig‘lamadim, boshim toshga ursa g‘animlar,
Bo‘zlamadim, chetga turtsa og‘a inimlar,
Yig‘lolmadim, taqdir menga dardin siqimlar,
Darding aytib yig‘lat Ona, men ham yig‘layin.
Sabring aytib yig‘lat Ona, yig‘lagim keldi.
So‘zlarim yetmadi Onajon
Tarifing eʼtirof etmoqqa.
Sen aytgan ertaklar yetmadi
Orzuda visolga yetmoqqa.
Sahifamda zerikib qolmang!
-
1984-yilning 22-avgustida Farg‘ona viloyati Toshloq tumanida tavallud topgan. Tumandagi o‘rta maktabni tamomlab, Marg‘ilon Milliy Xunarmandchilik Litseyiga o‘qishga qabul qilingan. Ijod namunalari «Marg‘ilon gulshani», «Farg‘ona tomonlarda» kabi to‘plamlarga kiritilgan.
-
Abdul Boqiy (Kenjaboyev Abdulboqi Urayimjon o‘g‘li) – 1978-yilning 15-aprelida Namangan viloyatining Chortoq shahrida tavallud topgan.
Adabiy faoliyati mobaynida nafaqat anʼanaviy uslubda, balki Modern, xususan, Neo modern, Metamodern uslublarida nazm va nasrda ijod qiladi. -
Yoqimli sheʼr. O‘zim yozdim. O‘zimga.
Sheʼr yo‘g‘ida bir o‘qishga yaroqli.
Mazza qildim! Tasanno har so‘zimga!
O‘qiyapman qayta qayta. Maroqli. -
(Hamkasbimga hazil)
Ul yigitkim bir jahon, bu zamon bir donadur,
Yo‘q demakim ko‘rkini, har sifat nishonadur.Bir Umar farzandi ul, kindik qoni Namangon,
Makon bo‘ldi Andijon-kim, tahsili Farg‘onadur. -
Fido bo‘ldi bir oshiqning hurlik oni to‘yxonada,
Bir gul yuzli barno kutar bo‘ldi uni ostonada.Ahli yori o‘ynab kular oshiq ko‘nglin olmoq bo‘lib,
Ammo oshiq ko‘ngli to‘yda emas balki durdonada. -
Kirib kelar yangi yil, hayit eshik qoqmoqda,
Bizning dono Matmusa kassa tomon boqmoqda.Ishlar joyi tayindir, maoshidan ko‘ngli to‘q,
Bor boyligi kartada, cho‘ntagida tiyin yo‘q.
Kutib o‘tar kun sayin, ishga kelar maosh deb,
Axir bir kun tugaydi, yotaversa karta yeb.