Siniq ko‘nglim o‘ksib ketdi. Mehrim o‘ldi.
To‘lib ketdi bu paymona. Zavqim so‘ldi.
Umidlarim, orzularim nima bo‘ldi?
Tushlarimda javobini bergin Ona!
Mag‘rur boshim egib qo‘ydi malomatlar,
Qo‘lim tutgan endi afsus nadomatlar,
Yo‘lim poylar ne ofatlar, kasofatlar:
Tushlarimda yo‘lim topib bergin Ona!
Beshiklarim zor yig‘ladi: sabr dedim,
Yuzim kulib, ko‘nglim vayron yurgan edim.
Shu kungacha o‘z umrimni o‘zim yedim:
Tushlarimda alla aytib bergin Ona!
Bir savobga ming gunohni qilib yurdim,
Zar choponim ostiga tig‘ ilib yurdim,
Kimlar do‘stu, kimlar ag‘yor bilib yurdim,
Tushlarimda aybim bilib bergin Ona!
Mehring edim. Bu mehringga kimlar yetdi?
Suyanganim orzularim xazon etdi.
Hatto so‘nggi ishonganim kechib ketdi:
Tushlarimda bir bor qaytib kelgin Ona!
Sabrsizlik qilsam azim gunoh bo‘lar.
Xato qilsam kimlar gado, kim shox bo‘lar?
Balki sendan o‘rnak menga panoh bo‘lar?
Tushlarimda sabrim berib ketgin Ona!
Tushlarimda alla aytib bergin Ona!
25-iyul, 2015 yil.