Rad etib bo‘lgaymu g‘uncha har bahor yozgin desa,
Bul ajib zamin aro sen iftixor yozgin desa,
Berdi Alloh, ketmasin hayf iqtidor, yozgin desa,
Yozmayam bo‘lgaymu ko‘nglim ashʼor yozgin desa,
Qalbu qonim jo‘sh urib, shomu nahor yozgin desa.
Donishmandlik bizga hayot so‘qmoqlarida ulug‘ saodatni hozirlab inʼom etuvchi vositadir. Abu Ali ibn Sino.
Kimda xirmon, kimda arzon jon talash,
Birda imkon, birda iymon jontalash,
Uysa xirmon borki iymon jon savob,
Yo‘qsa armon qolsa imkon jon talash.
9-Noyabr, 2015 yil.
Vaʼda bergaylar qo‘yib Rahmon o‘rtada,
Iymonu insof bo‘lib sarson o‘rtada.
Jazo bilmas qozi lol hayron o‘rtada.
Diyonatu adolat vayron o‘rtada,
Oxiratni o‘ylamas zamon, o‘rtada
Nom nishonsiz ketdi, yo‘q, pinhon o‘rtada.
Sentyabr, 2004 yil.
O‘n ikki oy go‘zali ey mohi tobon,
Hush kelibsiz! Marhabo ey hush Ramazon!
Xasta bo‘lgan tanimmi yo ruhim bilib
Shifoi nur keltiribsiz bizga chunon.
Ko‘rdim o‘zimni bir g‘arib, kamol yetmoq oson emas,
Kamol yetsa hamki inson, tanho ketmoq oson emas.
Aytsalar yosh tanda emas, boshda bo‘lar har bir amal,
Aytgum qarilik gashtini yoshda totmoq oson emas.
Dilim do‘sti desam kamlik qilmasmu dil,
Do‘stdan suhbat, undan lazzat olgusi til.
Izhor etsam ishqim anga qilmas qabul,
Ishqdin kuyib qolgan dardim bo‘ldi maqbul.
Ne ajab, zamonakim, guldin azob ko‘rmisham,
Axyonida hamxonakim, zardobu ob ko‘rmisham,
Tarki dunyo aylagan kim, kimki jamshid aylamish,
Ruhni sayoq ko‘rdim hanuz, qon deb sharob ko‘rmisham.
Kuydi jonim netay endi ul pari visolida,
Hijronig‘a ketay endi ki majnun misolida.
Ko‘zlarimni oldi yolqin ul go‘zal siymosida
Qoldi ko‘zimning qarosi yuzidagi holida.
Bul bahor oraz emas, garki navro‘z kelmasa.
Kelsa ham navro‘z emas, sayli sarxush bo‘lmasa.
Aylamang sayr, bog‘ emas, qayda bulbul sayramas,
Tong sahar navro‘z emas, axir ko‘ngul to‘lmasa.
Ro‘yo etib oftobnikim ey go‘zal qiz xush keldingiz,
Ruxsoriga uyoltirib hilolimiz xush keldingiz!
Anda yulduz ko‘zlaringiz ichra topmas o‘z aksini,
Aytadurkim: «Tun ko‘rmasin bu holimiz, xush keldingiz!»
Dedi: Ey yor, qalbing ichra ne sir pinhon?
Dedim: Senga muhabbatu ishqdin nishon.
Dedi: Totmoq ishq lazzatin oson bo‘lmas?
Dedim: Kimki chekmasa dard, oshiq o‘lmas.
Aytayin dardimni kim tinglagay aʼmon ichra,
Aytmasam bo‘zlar yurak nolai fig‘on ichra.
Lol bo‘ldim, vujudimg‘a imkon bor etmoq shifo,
Lek qalbim yarosiga topmadim zamon ichra.
Sahifamda zerikib qolmang!
-
1984-yilning 22-avgustida Farg‘ona viloyati Toshloq tumanida tavallud topgan. Tumandagi o‘rta maktabni tamomlab, Marg‘ilon Milliy Xunarmandchilik Litseyiga o‘qishga qabul qilingan. Ijod namunalari «Marg‘ilon gulshani», «Farg‘ona tomonlarda» kabi to‘plamlarga kiritilgan.
-
Abdul Boqiy (Kenjaboyev Abdulboqi Urayimjon o‘g‘li) – 1978-yilning 15-aprelida Namangan viloyatining Chortoq shahrida tavallud topgan.
Adabiy faoliyati mobaynida nafaqat anʼanaviy uslubda, balki Modern, xususan, Neo modern, Metamodern uslublarida nazm va nasrda ijod qiladi. -
Yoqimli sheʼr. O‘zim yozdim. O‘zimga.
Sheʼr yo‘g‘ida bir o‘qishga yaroqli.
Mazza qildim! Tasanno har so‘zimga!
O‘qiyapman qayta qayta. Maroqli. -
(Hamkasbimga hazil)
Ul yigitkim bir jahon, bu zamon bir donadur,
Yo‘q demakim ko‘rkini, har sifat nishonadur.Bir Umar farzandi ul, kindik qoni Namangon,
Makon bo‘ldi Andijon-kim, tahsili Farg‘onadur. -
Fido bo‘ldi bir oshiqning hurlik oni to‘yxonada,
Bir gul yuzli barno kutar bo‘ldi uni ostonada.Ahli yori o‘ynab kular oshiq ko‘nglin olmoq bo‘lib,
Ammo oshiq ko‘ngli to‘yda emas balki durdonada. -
Kirib kelar yangi yil, hayit eshik qoqmoqda,
Bizning dono Matmusa kassa tomon boqmoqda.Ishlar joyi tayindir, maoshidan ko‘ngli to‘q,
Bor boyligi kartada, cho‘ntagida tiyin yo‘q.
Kutib o‘tar kun sayin, ishga kelar maosh deb,
Axir bir kun tugaydi, yotaversa karta yeb.