Musulmonsan gar musofir bo‘lsang dedi.
Ota-onam, yorni tashlab yurtlar kezdim.
Yarashadi “Mers”lar minib yursang dedi,
Topganimda sog‘inch emas, nafsni sezdim.
Pul aslida qo‘lning kiri deydi xalqim:
Qo‘lim kiri pul bo‘lganda bo‘ldim ustun.
Sog‘indim deb sim qoqsalar singillarim,
Dasta dasta pul jo‘natdim seplar uchun.
Sep chimmatga burkab qo‘yib singillarim,
To‘ylarida telefonda aytdim o‘lan.
Ishlasin deb olib ketdim ukalarim
Juftlarini tiyib tillo zanjir bilan.
O‘g‘il bo‘ydoq, do‘rillabdi bobosiga,
U ham tezroq bir yonimga kirsin dedim.
Bo‘yi yetgan qizim sirdosh momosiga,
Aytib qo‘ying, ro‘mol o‘rab yursin dedim.
Gohi gullab, gohi so‘lib pulsiz qolsam
Singillarim turtishadi akanglar deb.
Juftlaridan hadiksirar ukalarim,
Yolg‘iz pulsiz nima qildi ekanlar deb.
“Kel” dedinglar borolmadim vaqtim tig‘iz,
Jahlim chiqib “Tirikchilik” deb qo‘yaman.
«Hali boray, elu yurtga to‘ylar qilib,
Qator-qator qo‘chqor, novvos, nor so‘yaman!»
Vaqti kelib beldan quvvat, shiddat ketdi.
Ukalar ham yo‘lin topib mehri ketdi.
O‘yladimki, endi qaytar muddat yetdi,
Bu yurtlarni qiziqtirgan sehri ketdi.
Bor bisotim tugib kelsam uylarimga:
Biror inson kutib olmas ostonada
Xotin qayda, o‘g‘il qayda, qizim qayda?
Sovuq zulmat shunday katta koshonada.
Olib kelsam shoxi atlas kiysin deya,
Kafan kiyib ketibdiku onajonim?
Uylar qursam davron surib yursin deya,
O‘z qabriga yetibdiku otajonim?
Yig‘lab keldi kichik singlim erdan qochib,
Aytib berdi turmadagi o‘g‘lim holin.
Qizim ketgan meni izlab boshqa yurtga.
Aytolmadi, bildim qayga ketgan xotin.
Musulmonsan gar musofir bo‘lsang dedi.
Lek musofir bo‘ldim muslim bo‘lolmadim.
Odam bo‘ldim kimlar uchun inson emas,
Allohimdan hatto tavba so‘rolmadim.
Eyki do‘stlar, men g‘aribni biling xolin,
Yetmas endi toki umrim tavba qilsam.
Anglaganim adashganim bo‘ldi asli,
Bu dunyoga musofirman asli bilsam.
8 iyun, 2007 yil.