Гуноҳини орқалаганча
Кетиб борар ёлғиз йўловчи.
Қарамайди на ён, на ортга,
На айтгувчи, на йўл сўровчи.
Бойликни топишибди-ю ақл-идрокни йўқотишибди. Ажабо, топган нарсалари билан йўқотган нарсаларининг баҳоси бир хилмиди? Абу Али ибн Сино.
Ҳар тонг саҳар ризқим очиб кутиб олсам,
Сиздан ибрат хуш ниятни дилга солсам,
Шул ниятни дилда мангу тутиб қолсам,
Висолингиз ширин-ширин Эй Рамазон!
Йиғлагим келади. Сабаб номаълум.
Дод солгим келади оламни бузиб.
Жонимдан тўймадим, лекин негадир
Отворгим келади юрагим узиб.
Одамлар. Меҳрингиз ташлаб кетинглар,
Кетсангиз ватанга мерос қолдириб.
Шуниси яхшироқ қолган элимга,
Кетгандан қасрдек уйлар солдириб.
Кўрмаганнинг кўргани қурсин:
Кўрсатади қарамаганга,
Бордан четда, йўқнинг олдида,
Мақтанади ярамаганга.
Танҳоман яна мен, саҳрода қолган
Қудуқдек, сувлари қуриган.
Танҳоман, кимсасиз, овлоқ уй каби
Қаровсиз, устуни чириган.
Тан бераман Асакамнинг йигитларига,
Камтар эмас, мақтанишар жавоби билан.
Керак бўлса уриб-туртар ерга урмасдан,
Душманга ҳам ош едирар савоби билан.
Гул ясади заргар олтиндан,
Барглар йўнди забаржадлардан,
Гулбаргига қўйди дур шабнам,
Исин терди ақиқ қандлардан.
Кўз ёшимни артиб қора бўлди булутлар,
Ҳасратларим чангларига акса урарлар.
Юрагимнинг парчасидек дўлга айланиб,
Тупроқларга қоришганча яксон турарлар.
18 Январь, 2018 йил манзилга ета олмаган 52 мусофир юртдошларим хотирасига бағишланади.
2018 йил 18 январь куни Қозоғистоннинг Ақтўбе вилояти Иргиз туманида салонидаги 52 йўловчиси билан автобус ёниб кетди. Бу фожиани, бу йўқотишни тасаввур қилишнинг ўзи даҳшатли, оғриқли эди. Юраклар зирқиради, аламлар тилка пора қилди, иложсизлик, тақдир, қисмат олдида ноилож қолди инсонлар. Бу барча учун оғир синов бўлди. Манзилга ета олмаган 52 мусофир юртдошларимнинг охирати обод бўлсин.
Мусулмонсан гар мусофир бўлсанг деди.
Ота-онам, ёрни ташлаб юртлар кездим.
Ярашади “Мерс”лар миниб юрсанг деди,
Топганимда соғинч эмас, нафсни сездим.
Зарари ҳам, фойдаси ҳам йўқ инсондан зарарлироқ, фойдасизроқ инсон бўлмайди.
Бефарқлик қалбимнинг касали,
Юқади, огоҳроқ юринглар.
Тегмасам кўп хурсанд бўлмасдан
Баъзида туртиб ҳам туринглар.
Юрагимга ишқ солмади хилқатларинг,
Ақли ҳушим лол қилмади хислатларинг,
Аллоҳимдек ёр бўлмади ҳазратларинг,
Эй Ҳиндистон, мен соғиндим Ўзбегимни.
Саҳифамда зерикиб қолманг!
-
1984-йилнинг 22-августида Фарғона вилояти Тошлоқ туманида таваллуд топган. Тумандаги ўрта мактабни тамомлаб, Марғилон Миллий Хунармандчилик Лицейига ўқишга қабул қилинган. Ижод намуналари «Марғилон гулшани», «Фарғона томонларда» каби тўпламларга киритилган.
-
Абдул Боқий (Кенжабоев Абдулбоқи Урайимжон ўғли) – 1978-йилнинг 15-апрелида Наманган вилоятининг Чортоқ шаҳрида таваллуд топган.
Адабий фаолияти мобайнида нафақат анъанавий услубда, балки Модерн, хусусан, Нео модерн, Метамодерн услубларида назм ва насрда ижод қилади. -
Кириб келар янги йил, ҳайит эшик қоқмоқда,
Бизнинг доно Матмуса касса томон боқмоқда.Ишлар жойи тайиндир, маошидан кўнгли тўқ,
Бор бойлиги картада, чўнтагида тийин йўқ.
Кутиб ўтар кун сайин, ишга келар маош деб,
Ахир бир кун тугайди, ётаверса карта еб. -
(Ҳамкасбимга ҳазил)
Ул йигитким бир жаҳон, бу замон бир донадур,
Йўқ демаким кўркини, ҳар сифат нишонадур.Бир Умар фарзанди ул, киндик қони Намангон,
Макон бўлди Андижон-ким, таҳсили Фарғонадур. -
Фидо бўлди бир ошиқнинг ҳурлик они тўйхонада,
Бир гул юзли барно кутар бўлди уни остонада.Аҳли ёри ўйнаб кулар ошиқ кўнглин олмоқ бўлиб,
Аммо ошиқ кўнгли тўйда эмас балки дурдонада. -
Бир кун дўстим Матмуса чуқур ўйга толибди,
Барча доно фикрини бир мезонга солибди.- Ҳозир мен ҳам бизнесмен, омад қувган боламан.
Иш жойимда маошни жуда катта оламан.
Яна бунинг устига ойлик ошган ўтган ой,
Хаммасини бир олсам, қай чўнтакка соламан?