Ранжитсам бехосдан ёки атайлаб,
Кўп хато қилсам ҳам, кўнглимга қараб,
Хафа бўлсангиз ҳам, мени авайлаб,
Айтмайсиз юзимга: “Хафа бўлади”.
Шодли ва қайғули пайтларида дилини кудуратдан тозалаб, соф дўстликни сақлаб қолган киши чин дўст ҳисобланади. Абу Али ибн Сино.
“Toutes sortes de gens vont apres les poetes, Comme apres les hiboux vont criant les fauvettes.”
Виктор Гюго, “Париж Биби Марям ибодатхонаси”.
Керакмиди телба бошинг учун бир сиртмоқ,
Мўжизалар саройини сайр қилмоқ, шоир?
Тўрт бўлакка бўлинмасди балки бир коса,
Лўли қиздан титрамасди юрагинг дир-дир.
Олисга етаклаб кетган бу ҳаёт,
Ё ризқим тўкилган олис тупроққа.
Сабримни синайди бунчалар соғинч?
Борим алишдимми шундай фироққа?
Салом ака, Муҳаммад Юсуф,
Бир мухлисдан саломнома хат.
Сиздан мерос ҳар кунга салом,
Менга сизни ёд этмоқ фақат.
«Чекка бир қишлоқнинг чекка уйида,
Сунбул сочларини тараб турган қиз.»
Қўшиқдан…
Кўҳна бир дунёнинг зах бир уйида,
Асо ушлаб, мункиб, титраб турган чол.
Нурсиз кўзин тикиб кетган йўлига,
Келар бир кун дея умид қилган чол.
Айтинг, кўнгил ранги қанақа?
Оқми? Қора? Ёки алвон ранг?
Ким билади, балки у шаффоф?
Ўзингизга, ўзгага қаранг.
Болам тезроқ дарсингни қил,
Қишда кунлар қисқароқ.
Китобингни эрта ўқи,
Кўз оғритар шамчироқ.
Дўст келиб душманнинг ишини қилган,
Ўзлигин билмаган, ўзгани билган
Шайтонни тириклай пўстини шилган
Дўстларим бор экан, ҳали яшайман.
Шоир:
- Бекор умрим ўтмади, ишон,
Шеърга солдим халқнинг дардини.
Халқ олқишлаб, раҳматлар айтди,
Шеър кўтарар инсон қадрини.
Шеър ёзгим келади, топилмас мавзу,
Сийқаси чиққанга етишмас мантиқ.
Ўзимча фалсафа қиламан аммо,
Бир сатри пойандоз, бир сатри қийтиқ.
Куз ёмғири деразамни чертиб ёғар.
Атай отар томчиларин кўз ёш мисол.
Деразамни чертар худди пинҳон ошиқ,
Юзларимни соғингандай излар висол.
Ўйласам уялдим, борсам титрадим,
Сатрингдан тутгани тополмадим куч.
Ўрадим, чирмадим, яширдим кўздан:
Мана энди ошкор шеърим, мени қуч.
Ўзбегим, бўз кўйлак кийиб ўсгансан.
Атласинг бор эди тахмонларингда.
Бир куни келинлик юзин очгани
Оқ кўйлак сақлардинг жавонларингда.
Саҳифамда зерикиб қолманг!
-
1984-йилнинг 22-августида Фарғона вилояти Тошлоқ туманида таваллуд топган. Тумандаги ўрта мактабни тамомлаб, Марғилон Миллий Хунармандчилик Лицейига ўқишга қабул қилинган. Ижод намуналари «Марғилон гулшани», «Фарғона томонларда» каби тўпламларга киритилган.
-
Абдул Боқий (Кенжабоев Абдулбоқи Урайимжон ўғли) – 1978-йилнинг 15-апрелида Наманган вилоятининг Чортоқ шаҳрида таваллуд топган.
Адабий фаолияти мобайнида нафақат анъанавий услубда, балки Модерн, хусусан, Нео модерн, Метамодерн услубларида назм ва насрда ижод қилади. -
Кириб келар янги йил, ҳайит эшик қоқмоқда,
Бизнинг доно Матмуса касса томон боқмоқда.Ишлар жойи тайиндир, маошидан кўнгли тўқ,
Бор бойлиги картада, чўнтагида тийин йўқ.
Кутиб ўтар кун сайин, ишга келар маош деб,
Ахир бир кун тугайди, ётаверса карта еб. -
(Ҳамкасбимга ҳазил)
Ул йигитким бир жаҳон, бу замон бир донадур,
Йўқ демаким кўркини, ҳар сифат нишонадур.Бир Умар фарзанди ул, киндик қони Намангон,
Макон бўлди Андижон-ким, таҳсили Фарғонадур. -
Фидо бўлди бир ошиқнинг ҳурлик они тўйхонада,
Бир гул юзли барно кутар бўлди уни остонада.Аҳли ёри ўйнаб кулар ошиқ кўнглин олмоқ бўлиб,
Аммо ошиқ кўнгли тўйда эмас балки дурдонада. -
Бир кун дўстим Матмуса чуқур ўйга толибди,
Барча доно фикрини бир мезонга солибди.- Ҳозир мен ҳам бизнесмен, омад қувган боламан.
Иш жойимда маошни жуда катта оламан.
Яна бунинг устига ойлик ошган ўтган ой,
Хаммасини бир олсам, қай чўнтакка соламан?