(So‘nggi TICO avtomobiliga bag‘ishlanadi)
Kechagina bir o‘ram temir,
Bugun esa tayyor mahsulot.
Tasodifmi va yoki taqdir?
So‘nggi “TICO” bo‘libman! Hayhot!
Ortda qoldi zabardast press,
Titratguvchi yerni pahlavon.
Lek ajib bir nafosat ila,
Nafis shakl berdi u o‘g‘lon.
Tun qo‘ynida yulduzlar kabi
Uchqun sochib har yon fusunkor,
Duo aylar meni payvandlar:
- Temir pirim bo‘lsin madadkor!
Hur qizlardek pok etib tanim,
Har tomonim silab siypalab,
Rang berdilar, berdilar jilo,
Kelinchakdek meni erkalab.
Ko‘z qirini tashlasa quyosh,
Nur sochilur yanoqlarimdan.
Go‘yo boshin egib kamalak
Jilo olgan bo‘yoqlarimdan.
Chaqaloqdek bosar bag‘riga,
Konveyerlar go‘yoki beshik.
Maftun etib o‘z jamoliga
Yig‘uv sexi ochadi eshik.
Motor qo‘ydi, ixcham, lek abjir,
Soat kabi ishlar bu yurak.
Yelgin, - derlar, -bu zamin aro,
To‘xtamasin aslo g‘ildirak.
Har qadamda abjir ustalar.
Bir-bir terib chiqdilar jismim.
Yopishtirib qo‘ydilar hatto
“TICO” degan chiroyli ismim.
O‘g‘lonlar bor, ko‘zlari lochin,
Ilg‘ab olar har bir nuqsonni.
Tekshirishib ko‘rib birma-bir,
Ehtiyot qil, - derlar, - Insonni.
Chiqib keldim yorug‘ olamga,
Ko‘z-ko‘z qilib chiroqlarimni.
DAMASlar-u NEXIAlarga
Maqtanaman bo‘yoqlarimni!
Oq yo‘l tilar so‘nggi bor zavod
Mehrim jo‘shar tilaklaridan:
«Madadkor bo‘l insonga, hamroh,
Rahmat aytsin yuraklaridan»
Mayli so‘nggi “TICO” bo‘lsam ham,
Elga xizmat qilmay qolmayman
Bilib qo‘ysin, o‘zbegim o‘g‘lin,
Xizmat qilib sira tolmayman.
“TICO” derlar mening ismimni!
“Tezkor”, “Ixcham” so‘zlari mavjud.
“Kuchli” derlar, hamda “Orasta”,
Hammasidan jam bo‘lgan vujud.
Men so‘nggiman, lekin ortimda
“MATIZ” degan ukajonim bor!
“DAMAS” xizmat qilar beminnat,
“NEXIA”ga ayting iftixor.
Biz o‘zbekning o‘g‘lonlarimiz,
Toylarimiz alplari mingan.
Faxr aylang, loyiqmiz bunga
O‘zbegimning mehnati singgan!
Fevral, 2004 yil.