Sog‘inib kutganim keldingmi Bahor?
Har yilgidek kelasanu mening bag‘rimga, sog‘indim deb dod voy solib yig‘lab olasan. Yupatay deb yopinchig‘im ustingga yopsam, jinni qildim sizni deya xandon kulasan.
Chechaklardan gulchambarak taqib boshingga, islaringni shabbodaga qorishtirgancha, men kezganim ko‘chalarda o‘ynab yurasan. Na to‘xtatib bo‘lar seni va na o‘ynatib. To‘xta desam dod solasan ko‘z yoshi to‘kib, sumalaklar qilishadi yupatmoq uchun. O‘yna desam hammayoqni chang to‘zon qilib, ko‘zlarimga chang sepasan bolalik qilib. Na kulishim bilaman va na yig‘lashim. Chunki seni sendan ko‘ra sog‘ingan o‘zim.
Akang qishni ortidan tosh otgan ham o‘zing, ukang yozni ishlatgan ham o‘zing bo‘lasan. Kuzga esa faqat oltin taqinchoq hadya. Senday telba Bahori bor menga rahmatlar. Har qilig‘ing yarashsa ham chidagan o‘zim, yarashmasa balolarga qolgan ham o‘zim.
Tinch turgan bu ariqlarga suvlar oqizib, qirg‘oqlardan toshdirganing yetmagan edi. O‘tgan yili jala quyib tomimni teshib, akan qishga kulgi qilib qoldirgan eding. Bu yil nima ish ko‘rsatar Bahorim deya yuragim hovuchlab yuribman axir.
Baribir shirinim o‘zingsan Bahor, o‘zingsan erkatoy, o‘zing maftunkor.
Sog‘inib kutganim keldingmi Bahor?