Tunim bugun kunga teng bo‘ldi. Kunim tundan uzoqroq bo‘lar. Navro‘z keldi sababin aytsam. Yuragimga bir quvonch to‘ldi, bugun kunim quvnoqroq bo‘lar. Bilmaysizmi? Bugunku Navro‘z. Qorlar erib ketdi zamindan, bolarilar chiqdilar indan, Bahor keldi shu bugun chindan, axir Hamal kirdi bugundan. Axir Navro‘z, bugun yangi kun!
Yopinchig‘in olar bugun qish, ketar bugun qahraton tashvish, boshlanadi yana yangi ish, yangi yilni boshladi Navro‘z. Zamin iliq ko‘ksin ochadi, dehqon yerga urug‘ sochadi. Kurtak ochar novda nihollar, guldan ko‘ylak kiyar egniga changlatsin deb tongda shamollar. dehqon uchun boshlanar tashvish, tabiatga jon deb kurashish, bolalarga varrak uchirish. Bugun Navro‘z, demak boshlanish, demak yashash, topish, izlanish!
Sayl qilar elu-yurt quvnab, quvnashadi bolalar o‘ynab. To‘y qiladi sanʼat olami Navro‘z uchun sheʼr o‘qib, kuylab. Er yigitlar belbog‘ bog‘lashar, suluv qizlar dilin dog‘lashar, sepin yoyib qizlar davraga, ko‘ngillarni to‘yga chog‘lashar. Duo qilar keksa bobolar, duo qilar oqsoch momolar: «Yaratganga shukr, ochiq ko‘z, inshaalloh, yetaylik Navro‘z».