Боғда гуллар очилган замон
Гулга дардин айтади райҳон.
Тинглаб уни бўлдим мен ҳайрон:
Райҳон дардин тингла Қизларжон…
Шодли ва қайғули пайтларида дилини кудуратдан тозалаб, соф дўстликни сақлаб қолган киши чин дўст ҳисобланади. Абу Али ибн Сино.
Хаёлларим шамолига елкан тутдим,
Сен томонга элтарми деб тўлқинларим.
Туманларда йўқолдимми йўлдан озиб,
Дилим маёқ, ишқим ўти ёлқинларим.
Дийдоринг кўролмай васлингга зорман,
Ишқингда кўрмасдан куйган бедорман,
Лабларинг болини тотмай хуморман,
Фусункор васлингга бир интизорман.
Хаёл суриб хаёлимни олган қиз,
Уялганда юракка ўт солган қиз,
Сўрамайсиз, юрагимни билмайсиз...
Тушунмадинг сенга ёзган шеъримга,
Қарамадинг олиб келган гулимга.
Ўйлаб қолдим, қараб турсанг қўлимга,
Келганмидинг ошиқ бўлиб пулимга?!
Муҳаббатга зорланади ташна юрагим,
Тополмайин ишқ саҳроси ичра бир булоқ.
Сарсон юрар висол излаб тунамоқ учун,
Йўлларида вафо бўлиб ястанар қумлоқ.
Ишонмадинг севаман десам,
Ишонмадинг ёнса юрагим,
Ёлғон бўлди сен учун қасам
Рўё бўлиб қолди тилагим.
Олисдаги қояларга боқсам термилиб,
Ё шарқираб оқар сувга тушса нигоҳим,
Хотиралар юрагимни ўтади тилиб,
Наҳот сени учратганим бўлди гуноҳим.
Муҳаббат дўстликнинг ниҳоясидир…
Дўст дедиму севгим менга бегона бўлди,
Ниш урдию, муҳаббатим очилмай сўлди,
Висол эмас, уқубатга паймонам тўлди.
Мени эмас, ўз-ўзингни алдадинг гўзал.
Эсингдами? Куз оқшоми анҳор бўйига
Сўнгги бора учрашувга танҳо келганинг?
Эсингдами, ўшал оқшом келиб ёнимга
- Сен эмассан менинг ёрим, ўзга, - деганинг?
Гулғунчага ўхшатманг севгим,
Мен гулларга қилмайман ҳавас.
Тоғлар каби мустаҳкам деманг,
Чунки улар абадий эмас.
Сўзларимга ишонма гўзал.
Кўзларимда ёлғончи нигоҳ.
Кўкрагимга қўйма бошингни
Сирларимдан этмайди огоҳ.
Боғимда очилган бир туп атиргул
Гулбаргин офтобга солганча маъюс
Шаббода ишқига этмайин парво
Ошиқ булбулини кутади ҳануз.
Боғимга қайтганда саболар
Қайтадан яралди наволар
Шабнамга тўйганда ҳаволар,
Муҳаббат ортига қайтмади.
Қаерда қолганин айтмади.
Саҳифамда зерикиб қолманг!
-
1984-йилнинг 22-августида Фарғона вилояти Тошлоқ туманида таваллуд топган. Тумандаги ўрта мактабни тамомлаб, Марғилон Миллий Хунармандчилик Лицейига ўқишга қабул қилинган. Ижод намуналари «Марғилон гулшани», «Фарғона томонларда» каби тўпламларга киритилган.
-
Абдул Боқий (Кенжабоев Абдулбоқи Урайимжон ўғли) – 1978-йилнинг 15-апрелида Наманган вилоятининг Чортоқ шаҳрида таваллуд топган.
Адабий фаолияти мобайнида нафақат анъанавий услубда, балки Модерн, хусусан, Нео модерн, Метамодерн услубларида назм ва насрда ижод қилади. -
Кириб келар янги йил, ҳайит эшик қоқмоқда,
Бизнинг доно Матмуса касса томон боқмоқда.Ишлар жойи тайиндир, маошидан кўнгли тўқ,
Бор бойлиги картада, чўнтагида тийин йўқ.
Кутиб ўтар кун сайин, ишга келар маош деб,
Ахир бир кун тугайди, ётаверса карта еб. -
(Ҳамкасбимга ҳазил)
Ул йигитким бир жаҳон, бу замон бир донадур,
Йўқ демаким кўркини, ҳар сифат нишонадур.Бир Умар фарзанди ул, киндик қони Намангон,
Макон бўлди Андижон-ким, таҳсили Фарғонадур. -
Фидо бўлди бир ошиқнинг ҳурлик они тўйхонада,
Бир гул юзли барно кутар бўлди уни остонада.Аҳли ёри ўйнаб кулар ошиқ кўнглин олмоқ бўлиб,
Аммо ошиқ кўнгли тўйда эмас балки дурдонада. -
Бир кун дўстим Матмуса чуқур ўйга толибди,
Барча доно фикрини бир мезонга солибди.- Ҳозир мен ҳам бизнесмен, омад қувган боламан.
Иш жойимда маошни жуда катта оламан.
Яна бунинг устига ойлик ошган ўтган ой,
Хаммасини бир олсам, қай чўнтакка соламан?