Сабрим, косанг тўлмай туриб тўкар эдим,
Зумда портлаб сўнг тубингга чўкар эдим,
Ақл бўлсанг ёш боладек сўкар эдим,
Сабр қилган сабрим, яна бир оз чида.
Катта бўлдим. Сабр дединг. Сабр қилдим.
Лом лим демай сену менга жабр қилдим.
Кўниб кўнмай на минг қилдим на бир қилдим,
Сендан ўтиб кетдим Сабрим, сен ҳам чида.
Сабрсизлик қилсам жилов урсак дерлар,
Сабр қилсам туртиб-туртиб турсак дерлар,
Ўз билганча қилсам холин кўрсак дерлар,
Нима дейсан? Сабрим, дема: “Бир оз чида”.
Сенсиз юрсам пешонамни уришим бор,
Сенла турсам мен ғафлатда юришим бор,
Ўртада бир мувозанат туришим бор,
Йўл кўрсатиб, Сабрим, кейин ўзинг чида.
Қўрқиб қолдим тонг отишдан, кун ботишдан,
Қўрқиб қолдим жим туришдан, гап сотишдан.
Мен қўрқаман Сабрим сени йўқотишдан,
Ташлаб кетма. Сабрим менга бир оз чида.
18-хафта, 2015 йил.