Тўйим бугун. Тўйхонадан, Онам, руҳинг излайман,
Юзим ниқоб табассумдан, ич-ичимдан бўзлайман.
Ёнимда ёр оқ рўмолда армонимни билмайди,
Келин салом қилганида сенга салом бермайди.
Онажонгинам, меҳрибонгинам,
Мени асраган соябонгинам.
Онажонгинам, меҳрибонгинам,
Тўйим кўрмаган бир армонгинам.
Отам турар тўйбошида, опаларим қудалар,
Бўшаб қолган ўрнинг она юрак бағрим тимдалар.
Табрик айтар дўсту ёрлар, айтилади алёрлар,
Дўстлар билар армонларим, кулиб турар ағёрлар.
Бағримдаги сулув ёрим сени демайди «Она»,
Қабрингга бош урса ҳам сен қайнонамас, бегона.
Энди келин бўлган ёрим хизматингни қилмайди,
Менга бўлса ҳам парвона армонларим билмайди.
Хўрсинаман, ёнимда ёр ҳайрон бўлиб боқади,
Яшираман ёшларимни, юрагимга оқади
Тақдирга тан бергин дейди отам силаб бошимни
Сенсиз она, тўй қилсам ҳам,яширдим кўз ёшимни.
1 Январь, 2006 йил.