Рад этиб бўлгайму ғунча ҳар баҳор ёзгин деса,
Бул ажиб замин аро сен ифтихор ёзгин деса,
Берди Аллоҳ, кетмасин ҳайф иқтидор, ёзгин деса,
Ёзмаям бўлгайму кўнглим ашъор ёзгин деса,
Қалбу қоним жўш уриб, шому наҳор ёзгин деса.
Йўқки дўстим, битмагай шеър, бирга юрмас бир даме,
Бир пари бергайки илҳом, ортга сурмас бир даме,
Ҳарки байт битган қаламлар нола урмас бир даме,
Ул девонларким, жавоним ичра турмас бир даме,
Не илож, пешволарим йўллаб мадор, ёзгин деса.
Фаришталар айлаб дуо, ризқу-рўз берганда Ҳақ,
Ул қуёш айлабки шамдон, йўлласа хар он шафақ
Найни ҳавас қилмай қамиш қалам бўлиб турганда нақ
Ғунчалар тутса сиёҳин, очса юлдузлар варақ,
Тонгда булбуллар навоси беғубор ёзгин деса.
Оҳ, ажаб, пойлайди йўлим, хуморим ёшин тутиб,
Айлагай сочини сочиқ, илкима ошин тутиб,
Ҳар висол онида, хушнуд, кўксима бошин тутиб,
Ул қалам қошимки, тутқазгай қалам, қошин тутиб,
Ёзмайинму комроним интизор ёзгин деса.
Бул ҳаёт ҳар они ибрат, ҳар куни бўлганда дарс,
Ёзгани нечун замонлар, зарра имкон бўлса бас.
Бўлмагай ижод қушига учса чор девор қафас,
Тўлдириб кўксимни олсам коинотдан мен нафас,
Ерда меҳнат гаштига айлаб хумор, ёзгин деса.
Навоийни қилдим ҳавас, келди қўлдан ёзаман.
Ҳар навога айласам қасд, келди қўлдан ёзаман,
То бақодан келмагай сас, келди қўлдан ёзаман,
Ғийбат ичра қолмасам бас, келди қўлдан ёзаман,
Бўлса гар халқимга манзур, дўсту ёр ёзгин деса.
Мисралар ёзгин Алишер, хар сўзи бўлсин ажаб,
Ҳар қувонч, ҳар битта ташвиш ҳарки байтига сабаб,
Муболаға қилма таъриф, ҳақни айласин талаб,
Ёзгин, эй Ёлқин, кишида қолмасин бежо адаб,
Оқини оқ, ёз қаросин ошкор, ёзгин деса.
Сентябрь, 2003 йил.