Айтайин дардимни ким тинглагай аъмон ичра,
Айтмасам бўзлар юрак нолаи фиғон ичра.
Лол бўлдим, вужудимға имкон бор этмоқ шифо,
Лек қалбим яросига топмадим замон ичра.
Шоирлар нима учун шеър ёзишларини билмадиму, лекин илҳом париси каминани ёд этиб, юрагимда алланечук чексизлик ҳис қилганимда бир неча сатр қоралашга жазм этаман.Чунки айнан мана шу чексизлик менга юрагим излаган чексиз озодлик ҳис туйғусини ҳадя этади.
Айтайин дардимни ким тинглагай аъмон ичра,
Айтмасам бўзлар юрак нолаи фиғон ичра.
Лол бўлдим, вужудимға имкон бор этмоқ шифо,
Лек қалбим яросига топмадим замон ичра.
Чақмоқ каби бир ёндингу зумда сўндинг.
Тақдир учун эмас менинг оҳу зорим.
Ёлғончи деб ном чиқарган бу дунёга
Мени ёлғиз ташлаб кетдинг Онажоним.
Июнь, 2000 йил.