Бугун мактаб остонасин хатлаб сўнгги бор
Ўн бир йиллик болаликка ясайсиз якун.
Энди ҳаёт дарсхонангиз бўлар, мактабда
Чалинади энг охирги қўнғироқ бу кун.
Билмам, балки жонингизга теккан бу жаранг,
Балки безор бўлгандирсиз дарслардан ҳатто.
Балки устоз асабингиз қилгандир таранг,
Лекин ўтган мактаб даврин унутманг асло!
Ахир осон бўлмагандир 11 йил кутмоқ,
Бекор сарф бўлмагандир 11 йил умр.
Осон бўлмас устозларнинг этагин тутмоқ,
Барчасининг ўз гашти бор, қилингиз сабр.
Балки сизга унут бўлган, эсларсиз балки,
Шу даргоҳга қадам қўйган жажжи қизалоқ,
Ё болакай эдингизлар, қувончга тўлиб
Кутгандинглар чалинишин илк қўнғироқ.
Алифбони танимаган софдил қизалоқ
Катта бўлиб онасига берар маслаҳат.
Дарсдан қочиб безор қилган бир шалпангқулоқ
Бугун энди ўзимизга қилар насиҳат.
11 йилда 11 мингта қувончу-ташвиш…
Саргузаштлар хотирадан кетмайди албат.
Синфдошлик боғи ичра очилди дўстлик,
Кимларгадир насиб бўлди соф бир муҳаббат.
Энди устоз текширмайди ҳаёт дарсини,
Вазифани кўчирмоққа бўлмайди имкон.
Кундаликка қўйилмайди «2» баҳолар,
Билинг энди, хатоларни кечирмас замон.
Синфдошлар, бўлолмайсиз энди партадош,
Энди сирдош бўлолмассиз, унутманг бироқ:
Дўстларингиз бир умрга бўлар елкадош,
Дўстлик учун чалинмайди сўнгги қўнғироқ!
Май, 2003 йил.